Reality-tv-ster Coco Austin heeft tot discussie geleid nadat ze in de podcast ‘Dumb Blonde’ had onthuld dat ze haar dochter Chanel borstvoeding gaf tot de leeftijd van zes. Terwijl veel moeders ervoor kiezen om hun kinderen rond een jaar of twee te spenen, veroorzaakte Austin’s beslissing een golf van online kritiek, maar ze verzet zich tegen de negativiteit.
Austin verduidelijkte dat ze op de eerste verjaardag van Chanel al vast voedsel at en niet langer afhankelijk was van borstvoeding voor haar voeding. In plaats daarvan evolueerde de praktijk naar een troostritueel, voornamelijk voor het slapengaan, wanneer Chanel de aanwezigheid van haar moeder zocht.
‘Ze wilde bij mij in de buurt zijn,’ legde Austin uit. “Het was meer een troostding.” Ze benadrukte dat ze erop vertrouwde dat Chanel uiteindelijk de overstap van het geven van borstvoeding zou begrijpen, en zei: “Ze wordt geen 16 aan mijn borsten. Ze zal er uiteindelijk achter komen dat dit nogal vreemd of raar is en stoppen.”
Dit gebeurde uiteindelijk rond de leeftijd van zes. Austin’s openhartigheid over haar opvoedingskeuzes komt te midden van voortdurende discussies over borstvoedingsnormen en de meedogenloze kritiek waarmee moeders online worden geconfronteerd. Dit is niet de eerste keer dat langdurig borstvoeding geven aanleiding geeft tot controverse. Beroemdheden als Selma Blair, Alyssa Milano en Nikki Reed hebben er ook publiekelijk voor gepleit om verder te gaan dan de traditionele speenleeftijden, en vaak te stoppen rond de leeftijd van twee of twee en een half jaar.
Op ‘The Tamron Hall Show’ sprak Austin openlijk over de meedogenloze negativiteit die ze tegenkomt. Hoewel ze het gebrek aan erkenning voor positieve opvoedingskeuzes erkende, benadrukte ze haar onwankelbare toewijding aan Chanel: “Je wilt gewoon een beetje liefde en een beetje respect van mensen.”
Austin en haar man, rapper Ice-T, zijn al meer dan twintig jaar samen en verwelkomden hun dochter Chanel in 2015. Dit voorbeeld benadrukt het voortdurende debat over individuele ouderschapsbeslissingen en de uitdagingen waarmee moeders worden geconfronteerd bij het navigeren door het publieke oordeel in een tijdperk van meedogenloze online controle.
