Hoe Trump vragen over het oorlogsplan van Iran afwijst tijdens Press Gaggle

7

Er zat geen nuance in de interactie. Alleen maar lawaai.

President Donald Trump keerde dinsdag zijn woede tegen ABC News-verslaggever Mary Bruce tijdens een gespannen briefing in het Witte Huis. Het probleem? Een gebrek aan duidelijkheid over de Amerikaanse militaire strategie in Iran. Bruce nam geen blad voor de mond. Ze verzette zich krachtig tegen de manier waarop de regering het escalerende conflict aanpakte.

Wat is het plan?

Bruce opende het vuur met een vraag die door de gebruikelijke diplomatieke mist heen sneed.

“Er zijn geen tekenen dat Iran bereid is om het conflict met Iran te beëindigen – dus wat is het plan?” vroeg ze met vaste stem. “Is het plan om gewoon door te gaan met bombarderen totdat ze opgeven?”

Het werd stil in de kamer. Je kon het gezoem van camera’s horen. De reactie van Trump was onmiddellijk en defensief. Hij bood geen nieuwe diplomatieke routekaart aan. In plaats daarvan viel hij haar bronmateriaal aan.

Hoe definieert Trump de strategie?

“Hoe weet je dat er geen tekenen zijn?” Trump schoot terug. “Waarom, weet jij iets dat ik niet weet? Je weet niet wat de dialoog is achter de schermen. Dat ze wanhopig willen ontmoeten om te proberen er een einde aan te maken, omdat ze gedecimeerd worden.”

Hij verdubbelde. Herhaalde de vraag als een gebroken record. Weet jij iets wat ik niet weet?

De strategie berust volgens Trump op druk. Zware druk. Hij beweert dat Teheran wanhopig op zoek is naar een deal. Maar hij beweert dat ze niet klaar zijn voor een zinvolle ontmoeting. Nog niet.

Waarom de vijandigheid?

De spanning sloeg over in persoonlijke aanvallen. Trump bestempelde ABC News als een ‘nepnieuwsstation’. Hij suggereerde dat Bruce slecht toegerust was om zo’n vraag te stellen, omdat ze naar ‘jouw nepstation’ luisterde.

“Dat begrijp je niet als je naar je nepzender luistert”, vervolgde hij. ‘Maar je weet het niet, je weet niets.’

Toen Bruce verder aandrong – met de vraag of vredesbesprekingen nog steeds mogelijk zijn – keerde Trump terug naar zijn kernbewering: de Iraniërs smeken om elkaar te ontmoeten, maar alleen op zijn voorwaarden.

“Ik zal je vertellen: ze willen elkaar wanhopig ontmoeten. En totdat ze klaar zijn om elkaar op een zinvolle manier te ontmoeten, hebben we geen interesse”, voegde hij eraan toe.

Het was een cirkelredenering. Er kwamen geen nieuwe details naar voren. Geen tijdlijn. Geen voorwaarden. Alleen maar beweringen over Iraanse wanhoop en Amerikaans geduld raken op.

De context: luchtaanvallen in de Straat van Hormuz

Deze ruzie vond niet plaats in een vacuüm. De VS zijn momenteel betrokken bij actieve militaire operaties. Het Amerikaanse Centrale Commando heeft onlangs hernieuwde luchtaanvallen tegen Iraanse militaire doelen uitgevoerd.

Het doel? Forceer de heropening van de Straat van Hormuz.

Een interim-deal tussen Washington en Teheran is mislukt. De spanningen bevinden zich op een kookpunt. De luchtaanvallen zijn een directe reactie op de Iraanse agressie in de regio. Maar toen hem werd gevraagd hoe lang deze bombardementscampagne zal duren, bood de president slechts vage garanties over de wens van de vijand om ermee op te houden.

Een patroon van misbruik

De uitbarsting van Trump past in een verontrustend patroon. Hij heeft een gedocumenteerde geschiedenis van het aanvallen van vrouwelijke verslaggevers. Het is geen geïsoleerd incident. Het is een gewoonte.

Denk aan het beruchte moment in november toen hij tegen een vrouwelijke verslaggever zei: “Stil, varkentje.” Of vorige maand, toen hij zich stormachtig wegklapte uit een interview met Kristen Welker van NBC.

Dat heeft hij herhaaldelijk gedaan