Najbardziej znanym nazwiskiem związanym z życiem prywatnym Karla Lagerfelda jest Jacques de Bascher. Francuski arystokrata i bywalca towarzystwa nie był tylko przelotnym romansem. Poznali się w klubie w 1972 roku. Lagerfeld wspierał finansowo de Baschera przez prawie dwie dekady. Związek ten trwał do 1989 roku. W tym samym roku de Bascher zmarł na chorobę związaną z AIDS.
Historia przedstawia to jako romans. Lagerfeld opowiedział inną historię. W biografii de Bashera projektantka zasugerowała, że ich związek był platoniczny. Twierdził, że nie było żadnej bliskości fizycznej.
„Kochałam tego chłopca bezgranicznie, ale nie mieliśmy kontaktu fizycznego”.
Cytat ten zmienia nasze postrzeganie ich dynamiki. To nie była typowa historia pary o nierównych relacjach władzy. Był to złożony, długoterminowy system wsparcia. Charakter ich połączenia pozostaje przedmiotem dyskusji. Niektórzy widzą głęboką miłość. Inne są pod opieką filantropa. Prawda leży prawdopodobnie gdzieś po środku.
Co to oznacza dla współczesnych relacji? To pokazuje, że miłość nie zawsze mieści się w pudełku. Wsparcie finansowe może być aktem oddania. Połączenie emocjonalne może istnieć bez kontaktu fizycznego. Ich historia podważa nasze definicje partnerstwa.
Czy to był romans? Albo coś innego? Być może nigdy nie będziemy pewni. Mamy tylko słowo Lagerfelda i lata, które razem spędzili. Przypomina, że historia często jest niekompletna. I to jest w porządku.
