Większość ludzi nigdy nie słyszała o fonio. Jednak dla milionów mieszkańców Afryki Zachodniej to starożytne zboże jest podstawowym pożywieniem. Występuje w dwóch różnych odmianach: czarnym fonio i białym fonio.
Różnica polega nie tylko na kolorze. Ma to również związek z tym, gdzie rosną i jak rosną.
Gdzie rosną te ziarna?
Czarne fonio, czyli Digitaria iburua, ma swój własny, specyficzny obszar uprawy. Można go spotkać głównie w Nigerii, Nigrze, Beninie, Kamerunie, Wybrzeżu Kości Słoniowej i Togo.
Białe fonio, Digitaria exilis, ma szerszą dystrybucję. Dominuje w Gwinei, Mali, Burkina Faso i Senegalu. Występuje także w Gwinei Bissau i pokrywa się z czarnym fonio w Nigerii, Nigrze, Beninie i Wybrzeżu Kości Słoniowej.
Dlaczego te ziarna przetrwają
Dlaczego te uprawy utrzymują się w regionach, w których rolnictwo boryka się z trudnościami? Odpowiedź leży w ich odporności.
Obydwa gatunki dobrze rosną na ubogich glebach. Nie potrzebują żyznej ziemi, aby produkować plony. Łatwo tolerują także trudne warunki klimatyczne. To sprawia, że są niezbędne dla bezpieczeństwa żywnościowego na obszarach, gdzie inne uprawy mogą nie przetrwać.
Fonio to nie tylko uprawa. Jest to strategia przetrwania w jednych z najsurowszych warunków agroklimatycznych na Ziemi.
Być może zastanawiasz się, który z nich jest lepszy. To zależy od gleby. To zależy od klimatu. Ale jedno jest pewne: żadna z tych traw nie wymaga idealnych warunków glebowych, aby przetrwać.
