Vijf koekenpannen. Vanaf dertig dollar. Dat is het bereik waarmee we vandaag de dag werken.
Alex George kookt niet alleen; ze bakt, schroeit en braadt in haar pannen. Ze heeft talloze gietijzers door ovens en op grills gesleept. Ze is klaar met zoeken. De Lodge Chef-collectie is er één.
“Deze koekenpan is niet geëmailleerd, maar is voorgekruid… duurzaamheid en veelzijdigheid zijn voor mij niet negatief.”
Ze wast het met de hand. Oliën met plantaardige olie. Gebruikt het voor frittatas en vlees en zelfs dessert. Het werkt. Jet Tila is het daarmee eens. De Food Network-ster heeft Lodge-koekenpannen “voor altijd” gebruikt.
Kogelvrij.
Hij zegt het zelf. Voor de budgetbewuste is Lodge koning. Omi Hopper is het daarmee eens. Ze won niets met Next Level Chef, maar wel met thuis koken. Haar huidige koekenpan? Een klassieke loge. Ongeveer vijftien jaar geleden gekocht. Kosten: $ 40.
Het wordt beter met de leeftijd. Ze maakt er maisbrood in. Koekjes ook. De randen worden knapperig. De bruining is gelijkmatig. Die magie kun je niet evenaren in een andere pan.
Maar misschien wil je uitgeven.
Misschien is geld niet de beperking. Kijk dan eens naar Le Creuset. Een merk dat 101 jaar oud is. Wylie Dufresne is eigenaar van hun geëmailleerde gietijzer. Hij heeft hem al 25 jaar. Het houdt stand.
“Het is heel gemakkelijk te onderhouden en geweldig voor alles, van eieren tot het snijden van vis… Door het email neemt het geen geurtjes op.”
Geen kruiden nodig. Dat is de aantrekkingskracht van emaille. Het is lui op de beste manier. Alex George is ook dol op de 30 cm diepe koekenpan van Le Creuset. Het is een exclusieve Williams Sonoma met zeven kleuropties. Mooi om naar te kijken.
Als Le Creuset de splash is, is Staub de substantie. Jet Tila geeft de voorkeur aan Staub vanwege zijn zware werk. Hij gebruikt ze al meer dan dertig jaar. Hij waardeert vooral de kwaliteit van het email.
“Mijn ervaring is dat de coating ongelooflijk duurzaam is… uitzonderlijk goed standhoudt.”
Het breekt niet. Geen kruiden. Gemakkelijk opruimen. Jet noemt het een win-winsituatie. En het ziet eruit als iets dat je zou stelen uit het huis van een grootmoeder in de Provence.
Die vintage sfeer doet er toe. Damaris Phillips zweert bij een pan die niemand kan noemen. Haar ouders gaven het haar op een rommelmarkt toen ze verhuisde. Er staat geen merk op. Geen datum. Eigenlijk geen verhaal, maar dertig jaar voedsel dat in het ijzer zat.
Ze vindt het geweldig. Ze kan uiteraard geen specifiek serienummer aanbevelen. Maar ze raadt Smithey aan. Ze maken gietijzer zoals oude bedrijven dat vroeger deden. Glad gepolijst. Zoals vintage. Maar dan wel voorgekruid voor de moderne luie chef.
Welke ga jij kopen? Bespaart het emaille echt tijd of voegt het alleen maar gewicht toe? De pan is nu heet. Wat maak je erin? 🍳
