Wydaje się, że Stany Zjednoczone doświadczają wzrostu zbiorowego cierpienia psychicznego. Od głośnych tragedii i masowych strzelanin po konflikty geopolityczne, niestabilność gospodarczą i polaryzującą politykę społeczną – sama liczba negatywnych wydarzeń w tym roku pozostawiła wiele osób przytłoczonych i traumatycznych. Zjawisko to, znane jako „trauma narodowa”, sugeruje, że długotrwałe narażenie na intensywną negatywność może mieć wymierny wpływ na całą populację.
Jak współczesne życie podsyca zbiorowe cierpienie
Współczesne środowisko ma wyjątkową zdolność do zaostrzania traumy. 24-godzinne cykle informacyjne i algorytmy mediów społecznościowych zaprojektowane z myślą o zaangażowaniu tworzą nieustanny strumień niepokojących treści, przez co trudno jest je zignorować. Według psychoterapeutki Saby Lurie ta idealna burza globalnych kryzysów i cyfrowego przesycenia prowadzi do powszechnej wtórnej traumy.
Organizm ludzki nie rozróżnia, czy człowiek widzi tragedię osobiście, czy przeżywa ją przez ekran. W obliczu zagrożenia aktywowana jest reakcja walki lub ucieczki, uwalniając hormony stresu, takie jak kortyzol i adrenalina. Ciało migdałowate mózgu staje się nadpobudliwe i wyszukuje niebezpieczeństwo nawet wtedy, gdy nie ma bezpośredniego zagrożenia fizycznego. Ta reakcja utrzymuje się niezależnie od jak obserwuje się traumę – w prawdziwym życiu czy za pośrednictwem mediów.
Sytuację pogarsza nasza wrodzona empatia społeczna. Lurie wyjaśnia, że ludzie czują to, co oglądają, zacierając granicę między obserwatorem a uczestnikiem. Media kierujące się wskaźnikami zaangażowania często nadają priorytet negatywnym wydarzeniom i wykorzystują sensacyjne obrazy, aby utrzymać oglądalność. To pozostawia ludzi w pułapce cyklu hiperświadomości, bez praktycznego ujścia dla ich podwyższonego stanu.
Fizyczny koszt trwałego kryzysu
Ciągły stan lęku wpływa na zdrowie fizyczne. Ludzie zgłaszają zmęczenie, bóle głowy, napięcie mięśni i problemy z trawieniem. Przewlekły stres upośledza funkcje poznawcze, zmniejszając kreatywność, cierpliwość i koncentrację. Częściej występują wahania nastroju, drażliwość i obsesyjne myśli. Z biegiem czasu może to prowadzić do lęku, depresji, objawów PTSD lub całkowitego odrętwienia emocjonalnego.
Długoterminowe konsekwencje mogą być jeszcze głębsze. Powtarzające się narażenie na traumę podważa zaufanie do świata i innych, utrudniając funkcjonowanie w życiu codziennym. Złudzenie przewidywalności zostaje zniszczone, co prowadzi do pytań egzystencjalnych.
Co można zrobić? Praktyczne strategie radzenia sobie
Chociaż na wydarzenia globalne nie można wpływać indywidualnie, można wpływać na reakcje na nie. Kiedy czujesz się przytłoczony, techniki uziemiające mogą pomóc w regulacji układu nerwowego.
- Skanowanie ciała: Koncentrowanie się na doznaniach fizycznych od stóp do głów.
- Głębokie oddychanie: Wdech na cztery sekundy, wstrzymaj na cztery, wydech na sześć.
- Technika 5-4-3-2-1: Identyfikacja pięciu widzialnych obiektów, czterech rzeczy namacalnych, trzech dźwięków, dwóch zapachów i jednego smaku.
- Aktywność fizyczna: Spacery lub ćwiczenia mogą obniżyć poziom kortyzolu i adrenaliny, jednocześnie zwiększając poziom endorfin.
- Połączenie społecznościowe: Spędzanie czasu z zaufanymi osobami zapewnia poczucie bezpieczeństwa.
Wreszcie, wyznaczenie granic w odbiorze wiadomości ma kluczowe znaczenie. Ograniczenie ekspozycji do określonych godzin i wiarygodnych źródeł może pomóc w oszczędzaniu energii psychicznej.
„W tej chwili musimy znaleźć równowagę między troskliwym zaangażowaniem a samozachowawczością, abyśmy mogli nadal łączyć się i znajdować wyjście z tej sytuacji”.
Współczesne środowisko wymaga świadomego podejścia do konsumpcji wiadomości i dbania o siebie. Ignorowanie problemów świata nie wchodzi w grę, ale utonięcie w nich również nie wchodzi w grę. Aby przezwyciężyć epokę zbiorowego niepokoju, konieczne jest znalezienie trwałej równowagi.
