Het begint met warm water. Dat is alles. Je neemt de jonge blaadjes en knoppen van de theeplant, Camellia sinensis, en trekt deze in. Dat is thee.
De plant zelf maakt deel uit van de Theaceae-familie, een groep bomen en struiken die ongeveer 40 geslachten omvat. Maar het drankje? Dat is een mondiaal fenomeen.
De legende zegt dat thee al in 2700 voor Christus in China bekend was. De eerste solide documentatie die we hebben, landt dichter bij 350 na Christus. Van daaruit verspreidde het zich. Tegen de 13e eeuw werd het in Japan opgericht. De Nederlanders brachten het naar Java. De Engelsen brachten het in de 19e eeuw naar India.
Tegenwoordig is het de meest geconsumeerde drank ter wereld. De helft van de wereldbevolking drinkt er dagelijks van. Heet. Koud. Maakt niet uit.
Hoe verwerking alles verandert
Niet alle thee is gelijk gemaakt. Het verschil zit in de manier waarop de bladeren na de oogst worden behandeld. Je krijgt drie hoofdsoorten op basis van fermentatie.
Zwarte thee is volledig gefermenteerd. Je krijgt een amberkleur. De smaak is vol van smaak. Het mist de bitterheid die je van andere variëteiten zou verwachten.
Oolong thee is halfgefermenteerd. Het zit in het midden. De vloeistof is licht bruingroen. De smaak? Licht bitter.
Groene thee is ongefermenteerd. Het blijft bleek groengeel. Het smaakprofiel is mild met een vleugje bitterheid.
Wat de kleur ook is, cafeïne doet het zware werk voor het stimulerende effect.
Waarom groene thee nu belangrijk is
Groene thee is lange tijd de gezondheidsstandaard geweest in het Verre Oosten. De afgelopen jaren heeft het Westen dit overgenomen. Er is veel positieve aandacht voor de mogelijke voordelen ervan. Onderzoekers kijken naar een breed scala aan effecten.
Het gaat niet alleen om cafeïne. Het gaat over wat er gebeurt als je de bladeren, schors en wortels van veel niet-verwante planten infuseert of afkookt. Deze worden vaak gedronken als kruiden- of medicinale thee. Ze dienen een ander doel. Eén maakt je wakker. De ander kan je misschien kalmeren.
Het eindresultaat
Thee drink je voor de smaak. Of het ritueel. Of het gezoem.
De verwerkingsmethode bepaalt de kleur en de beet. De regio dicteert de geschiedenis.
Maar het resultaat is hetzelfde. Een kopje. Gedompeld in kokend water.
Zijn het echt alleen maar bladeren en water? Technisch gezien wel. Maar de halve wereld is het daar niet mee eens.
