Het is een halve eeuw geleden. Misschien meer. Maar de trendlijn is niet veranderd. Obesitas is aan het klimmen. Overal. Het is niet alleen meer een persoonlijke strijd. Het is een mondiale volksgezondheidscrisis. En als je naar de gegevens kijkt, is het beeld grimmig.
De tarieven gaan omhoog. De gezondheidsproblemen volgen.
Зміст
Welke landen hebben momenteel de hoogste obesitascijfers?
Het zal je misschien verbazen wie er op de lijst staat. Het zijn niet alleen de plaatsen die je verwacht.
Volgens gegevens van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) tot en met 2022 wordt de top van de lijst gedomineerd door eilandstaten in de Stille Oceaan. Dan verschuift het naar het Caribisch gebied, het Midden-Oosten en ja, de Verenigde Staten.
Hier zijn de top 20 van landen met de meeste zwaarlijvigheid, gebaseerd op percentages van de volwassen bevolking:
- Tonga – 71,7%
- Nauru – 69,9%
- Cookeilanden – 68,9%
- Niue – 66,6%
- Tuvalu – 64,2%
- Samoa – 62,4%
- Bahama’s – 47,3%
- Micronesië – 47,1%
- Kiribati – 46,3%
- Marshalleilanden – 45,9%
- Saint Kitts en Nevis – 45,6%
- Egypte – 44,3%
- Qatar – 43,1%
- Belize – 42,3%
- Verenigde Staten – 42%
- Koeweit – 41,4%
- Palau – 41,1%
- Saoedi-Arabië – 40,6%
- Irak – 40,5%
- Chili – 38,9%
Tonga is de uitschieter. Bijna driekwart van de bevolking lijdt aan obesitas. Dat is een enorm aantal.
Hoe wordt obesitas eigenlijk gemeten?
Voordat u in paniek raakt over uw eigen gewicht, moet u de metriek begrijpen. Het standaardinstrument is de Body Mass Index, of BMI.
Het is eenvoudige wiskunde. Heel eenvoudig.
Neem uw gewicht in kilogram. Deel het door uw lengte in meters, in het kwadraat.
Gewicht (kg) / Hoogte (m)²
Als u zich in de VS bevindt, moet u eerst converteren.
Laten we eens kijken naar een persoon die 1,8 meter lang is en 72,6 kg weegt.
72,6 / (1,8 * 1,8) = 22,4
Dat is een gezond BMI. Het bereik is 18,5 tot 25.
Neem nu dezelfde persoon. Wijzig het gewicht in 104,3 kg (230 lbs).
104,3 / (1,8 * 1,8) = 32,2
Dat is een BMI van meer dan 30. Technisch zwaarlijvig.
Maar hier is het addertje onder het gras. Het maakt BMI niet uit of dat gewicht vet of spiermassa is.
Waarom is BMI controversieel?
Omdat het gebrekkig is.
Atleten worden vaak aangemerkt als overgewicht of obesitas omdat ze spiermassa hebben. De spieren zijn compact. Vet is dat niet. BMI behandelt ze op dezelfde manier.
Wetenschappers vragen zich steeds vaker af of BMI het juiste hulpmiddel is. Sommigen geven de voorkeur aan de taille-tot-hoogte-verhouding (WHtR). Het meet waar u het gewicht draagt, niet alleen hoeveel u weegt. Een grote tailleomtrek houdt verband met hogere gezondheidsrisico’s, ongeacht het totale gewicht.
Is BMI nutteloos? Nee. Het is een screeningtool. Het is een startpunt. Maar het is niet het hele verhaal.
Wat zijn de echte gezondheidsrisico’s van obesitas?
Het gaat niet alleen om kleding die strak zit.
Overtollig lichaamsvet dwingt je hart harder te werken. Dat leidt tot hoge bloeddruk. Hartziekte.
Het belast uw botten en gewrichten. Slijtage versnelt.
Het is een belangrijke risicofactor voor type 2-diabetes.
En het is niet alleen fysiek. Ook de geestelijke gezondheidszorg krijgt een klap. Depressie en angst zijn veel voorkomende metgezellen.
De maatschappelijke kosten zijn hoog. Gezondheidszorgsystemen staan onder druk. De productiviteit daalt.
Waarom is obesitas sinds 1975 zo snel gestegen?
De opleving begon rond 1975. De tarieven zijn nu drie keer zo hoog.
Waarom?
In plaatsen als Tonga en Samoa is het een mix van genetica en snelle veranderingen in levensstijl. Traditionele diëten zijn verdwenen. Vervangen door goedkoop, bewerkt voedsel. Hoge suiker. Hoog vetgehalte. Lage voeding.
Een sedentaire levensstijl verergert het probleem.
Maar het zijn niet alleen eilandstaten. De VS, Koeweit, Irak, Egypte – ze worden allemaal geconfronteerd met soortgelijke druk. Bewerkt voedsel is goedkoop. Het is beschikbaar. Het is verslavend.
Vervuiling zou zelfs een rol kunnen spelen. Sommige onderzoekers kijken naar hormoonontregelende chemicaliën in het milieu. Het is een nieuwe invalshoek, maar wel een enge.
Wat kunnen we eraan doen?
Interventies bestaan. Het zijn geen magische kogels.
Volksgezondheidscampagnes vergroten het bewustzijn. Ze richten zich op de risico’s van ongezond voedsel.
Het advies is standaard: betere voeding. Regelmatige fysieke activiteit.
Geen medicijnen. Geen operatie. Gewoon veranderingen in levensstijl.
In sommige gevallen worden medische interventies gebruikt. Maar voor de meesten gaat het om dagelijkse keuzes.
De top 3 in detail
1. Tonga (71,7%)
Met een bevolking van slechts 106.858 inwoners is de impact groot. Bijna 75% van de mensen heeft overgewicht. Het is een nationale crisis.
2. Nauru (69,9%)
Nog kleiner. Bevolking 12.668. Tweede hoogste tarief. De verschuiving van traditionele voeding naar geïmporteerde verwerkte goederen is drastisch geweest.
3. Cookeilanden (68,9%)
Bevolking 14.723. Derde hoogste. Hetzelfde patroon. Dezelfde strijd.
Niue, Tuvalu en Samoa volgen op de voet. Alle landen in de Stille Oceaan. Ze worden allemaal geconfronteerd met vergelijkbare economische en voedingsdruk.
Uit de rest van de lijst blijkt dat het probleem mondiaal is. Van de Bahama’s tot Egypte en de VS.
Het is overal.
En het gaat niet weg.
7. Bahama’s (47,3%)
Wij hebben hier een gat geslagen. Een opvallende. Daarvoor keken we naar cijfers uit de jaren zestig. Nu dalen we naar de hoge 40s. De Bahama’s staan op nummer 7. Het is een Caribische archipel met bijna 410.000 inwoners. Het obesitaspercentage bedraagt 47,3%. Niet zo verbluffend als de vermeldingen erboven, maar nog steeds hoog genoeg om de aandacht te trekken. Het is ook een verschuiving in de geografie. Van de Stille Oceaan tot de Atlantische Oceaan.
8. Micronesië (47,1%)
Terug naar de Stille Oceaan. Maar we gaan naar het noorden. Micronesië is tropisch, ja, maar het ligt hoger dan de vorige inzendingen. De bevolking is kleiner, ongeveer 114.000. Het obesitaspercentage? 47,1%. Het mist de Bahama’s nauwelijks een fractie van een procent. Het is een krappe race.
9. Kiribati (46,3%)
Kiribati ligt niet ver van Micronesië. Het is een andere eilandstaat in dezelfde regio. De bevolking bedraagt ongeveer 131.000. Het tarief ligt iets meer dan 46%. Het is een consistent patroon in de Stille Oceaan. Eilandstaten domineren deze ranglijst. Waarom? Dieetveranderingen. Geïmporteerde voedingsmiddelen. Minder fysieke activiteit dan de traditionele levensstijl vereiste. Het is een mondiaal probleem, maar het treft kleine eilanden hard.
10. Marshalleilanden (45,9%)
De Marshalleilanden completeren de top tien. Gelegen tussen Hawaï en de Filippijnen, heeft deze archipel een kleine populatie. Slechts ongeveer 41.500 mensen. Toch bedraagt het obesitaspercentage 45,9%. Grootte doet er niet toe als het gaat om metabolische gezondheid. Kleine gemeenschappen kunnen te maken krijgen met enorme gezondheidscrises.
11. Saint Kitts en Nevis (45,6%)
Een natie met twee eilanden. St. Kitts en Nevis. Het grootste deel van de lijst tot nu toe bestond uit afzonderlijke eilanden of grote landen. Deze is twee. De bevolking bedraagt minder dan 50.000. Het tarief bedraagt 45,6%. Het is weer een Caribische inzending. Het patroon is duidelijk. Het Caribisch gebied en de Stille Oceaan zijn de epicentra van hoge obesitascijfers.
12. Egypte (44,3%)
Plotseling verandert de schaal. Egypte heeft 111 miljoen inwoners. Het is geen klein eiland. Het is een continentale macht. Het obesitaspercentage bedraagt 44,3%. Waarom? De tekst verwijst naar nietjes. Geraffineerde bloem. Suiker. Het Egyptische dieet is hier sterk van afhankelijk. Wanneer je een nationaal dieet opbouwt rond goedkope, verwerkte calorieën, stijgen de cijfers. Het is een les voor iedereen die op zijn taille let. Wat u dagelijks eet, is belangrijker dan af en toe een lekkernij.
13. Qatar (43,1%)
Qatar ligt aan de Perzische Golf. Het aantal inwoners bedraagt 2,7 miljoen. Het tarief bedraagt 43,1%. De afgelopen jaren is er sprake van een scherpe stijging. Het is nu een van de meest zwaarlijvige landen ter wereld. Rijkdom hangt vaak samen met welvaartsziekten. Meer geld betekent meer zittende banen en meer toegang tot calorierijk gemaksvoedsel. Het is een paradox van vooruitgang.
14. Belize (42,3%)
Belize ligt aan de zuidoostelijke kant van het schiereiland Yucatan. De bevolking bedraagt ongeveer 405.000. Het tarief bedraagt 42,3%. Het is Midden-Amerika, maar het ligt op de grens van Noord-Amerika. Mogelijk speelt de invloed van naburige eetculturen een rol. Of het kunnen lokale veranderingen in het voedingspatroon zijn. Hoe dan ook, het is een opmerkelijk hoog aantal.
15. Verenigde Staten (42%)
Hier is het. De Verenigde Staten. Wij verwachten dat dit aan de top zal zijn. Dat is het niet. Het staat op nummer 15. Het tarief is 42%. Met een bevolking van 333 miljoen is het tot nu toe het meest bevolkte land op deze lijst. De cijfers zijn hoog, ja. Maar andere landen zijn hoger. Het is een nederige realiteit voor een land dat geobsedeerd is door de fitnesscultuur. We praten over gezondheid, maar de statistieken vertellen een ander verhaal.
16. Koeweit (41,4%)
Koeweit is een andere Golfstaat. De bevolking bedraagt 4,27 miljoen. Het tarief bedraagt 41,4%. Het ligt net achter de VS. In deze ranglijst zijn de Golfstaten geclusterd. Soortgelijke klimaten. Soortgelijke economische structuren. Soortgelijke voedingsuitdagingen. Het is een regionaal probleem.
17. Palau (41,1%)
Palau is terug in de Stille Oceaan. Opnieuw regio Micronesië. De bevolking is klein. Iets meer dan 18.000 mensen. Het tarief bedraagt 41,1%. Het is nummer 17. Nog een klein eilandstaatje met een onevenredige gezondheidslast. Het is moeilijk om de geografische trend te negeren. Eilanden hebben het moeilijk.
18. Saoedi-Arabië (40,6%)
Het koninkrijk Saoedi-Arabië. Een groot land in het Midden-Oosten. Het aantal inwoners bedraagt 36,4 miljoen. Het tarief bedraagt 40,6%. Iets meer dan 40 procent. Het is een aanzienlijk deel van de volwassen bevolking. De levensstijlfactoren hier zijn vergelijkbaar met Qatar en Koeweit. Verstedelijking. Auto cultuur. Verwerkt
