Een groeiend aantal wetsvoorstellen op staatsniveau ondermijnt actief de privacy en beperkt de toegang tot boeken voor jongeren. Deze wetten, die al zijn uitgevaardigd in staten als New Hampshire en voorgesteld in andere staten zoals Iowa, markeren een doelbewuste verschuiving naar meer ouderlijk toezicht over bibliotheekdocumenten en -inhoud, met bredere implicaties voor de toekomst van openbare bibliotheken.
Зміст
De trend: erosie van privacy en controle
Recente wetgeving in New Hampshire maakt de bibliotheekgegevens van minderjarigen nu toegankelijk voor ouders, waardoor de al lang bestaande privacybescherming effectief wordt weggenomen. In Iowa dringen wetgevers aan op gescheiden bibliotheekafdelingen waar de toegang van jongeren tot bepaalde boeken expliciete toestemming van de ouders vereist. Deze trend, die wordt weerspiegeld in landen als Groot-Brittannië, Bangladesh, Brazilië en Hongarije, vertegenwoordigt een gezamenlijke inspanning om te reguleren wat jongeren lezen.
De American Library Association (ALA) volgt deze wetsvoorstellen en constateert een patroon van wantrouwen in onderwijsinstellingen. Volgens ALA-president Sam Helmick houdt de strategie in dat de betrouwbaarheid van schoolbesturen, leraren en bibliothecarissen in twijfel wordt getrokken om meer toezicht te rechtvaardigen. Dit strekt zich vervolgens uit tot het ondermijnen van de financiering voor zowel openbare als academische bibliotheken.
Een patroon van wantrouwen en ontmanteling
Het achterliggende motief lijkt een systematische ontmanteling van instituties die open toegang tot informatie bevorderen. Helmick legt uit dat de wetsvoorstellen de zorgen van ouders uitbuiten en tegelijkertijd het vertrouwen in onderwijzers en bibliothecarissen wegnemen.
“De trend is dat we over schoolbibliotheken praten en vragen: ‘Kunnen we onze schoolbesturen vertrouwen? Kunnen we onze lerarenverenigingen vertrouwen? Kunnen we onze bibliothecarissen vertrouwen? Moeten we niet echt grondiger onderzoeken wat er in een schoolbibliotheek gebeurt, en als je dan bepaald materiaal wilt, kun je naar de openbare bibliotheek gaan?'”
Het uiteindelijke doel is niet louter ouderlijk toezicht, maar de erosie van publieke instellingen die intellectuele vrijheid verdedigen.
Casestudy: de controversiële wet van Idaho
Idaho was de eerste staat die de Children’s School and Library Protection Act (House Bill 710) goedkeurde, een wet die zo vaag is dat deze voor de rechtbank is aangevochten. De wet moedigt door burgers aangestuurde klachten aan die leiden tot civiele schadevergoedingen en rechtszaken voor bibliotheken die niet voldoen aan de verwijderingseisen.
Sherry Scheline, directeur van de Donnelly Public Library in Idaho, heeft deze reactie persoonlijk ervaren. Ondanks dat de boeken in kwestie niet eens in de schappen lagen, was ze het doelwit van een plaatselijke bewoner en een staatsvertegenwoordiger die de verwijdering eisten van titels als Gender Queer, Sex Is a Funny Word en It’s Perfectly Normal.
De wet is bedoeld om een klimaat van angst te creëren onder bibliothecarissen, die met beperkte budgetten opereren en vooral kwetsbaar zijn in plattelandsgebieden.
De echte impact: tieners naar niet-geverifieerde bronnen duwen
De wetsvoorstellen zijn in de eerste plaats gericht op boeken over seksualiteit, met name homoseksualiteit, die ook tot de meest gewilde titels behoren onder jongeren die op zoek zijn naar informatie. Door de toegang tot bibliotheken te beperken, dwingen deze wetten tieners om elders antwoorden te zoeken, vaak in niet-geverifieerde onlineruimtes.
Helmick stelt dat de focus op bibliotheken voorbijgaat aan het bredere probleem van onbeperkte internettoegang. “Als dit echt zou gaan over het beschermen van kinderen tegen ideeën, zouden we het hebben over ISP’s en schermtijd”, zeggen ze. De wetsvoorstellen lijken minder te gaan over het beschermen van jongeren en meer over het onderdrukken van intellectuele nieuwsgierigheid en onafhankelijkheid.
Het ware doel van deze wetsvoorstellen zou kunnen zijn om het vertrouwen, de autonomie en het kritische denken onder jongeren te onderdrukken door hun toegang tot samengestelde, goed doorgelichte informatie te beperken.
Bibliotheken worden aangevallen
De escalerende wetgevingsaanvallen op bibliotheken vertegenwoordigen een gevaarlijke trend in de richting van censuur en controle. De wetten gaan niet alleen over ouderlijke rechten; ze gaan over het ondermijnen van de fundamentele principes van open toegang tot informatie.
De beste verdediging tegen deze trend is actieve steun voor lokale bibliotheken. Zoals Helmick adviseert: “De beste manier om voor uw bibliotheek te pleiten is door deze te gebruiken. Pak die bibliotheekkaart, doorloop de stapels. Uw bibliotheek is van u.”
